Strona głównawarzywa

Dział warzywa

Cebula uprawa, jak sadzić, uprawa cebuli z dymki

Data: 2011-06-08, Data edycji: 2019-02-22

Klinkij w link poniżej i zostaniesz przeniesiony do wybranej części tego artykułu:
Wiadomości ogólne >> Wymagania klimatyczne i glebowe

cebula z siewu > z rozsady >> z dymki >> przechowywanie >> cebula na nasiona.

WARZYWA CEBULOWE- Cebula uprawa


Rośliny zaliczane do tej grupy należą do rodziny amarylkowatych. Częścią trwałą tych warzyw jest cebula, bardzo wyraźnie wykształcona, jak np. u cebuli zwyczajnej, albo bardzo słabo wykształcona, np. u cebuli siedmiolatki. Częścią jadalną jest cebula albo liście lub jedno i drugie.
Cebula składa się ze skróconego pędu, tzw. piętki, oraz mięsistych pochew liściowych, czyli łusek, w których nagromadzone są zapasy substancji pokarmowych. Kształt jej może być kulisty, płaski lub wrzecionowaty (u cebuli zwyczajnej) albo cylindryczny (u pora lub szczypiorku), u niektórych roślin wykształcają się duże, pojedyncze cebule, jak np. u pora i cebuli zwyczajnej, u innych drobne cebulki tworzące gniazda, jak np. u cebuli kartoflanki, lub małe cebulki, tzw. ząbki, tworzące główkę czosnku. Liście warzyw cebulowych są cylindryczne, długie i wewnątrz puste, tzw. szczypior, lub płaskie, równowąskie (u porów i czosnku).
Do grupy warzyw cebulowych, których częścią jadalną są cebule, wytworzone w pierwszym roku wegetacji należą: cebula zwyczajna, kartoflanka, perłowa, piętrowa, siedmiolatka, szalotka, por i czosnek.

Do grupy roślin cebulowych, których Częścią jadalną jest szczypior, należą: cebula siedmiolatka i szczypiorek. Są to rośliny, których część nadziemna, stale zielona, marznie przy większych mrozach, a część podziemna jest trwała.
Większość tych roślin, z wyjątkiem cebuli piętrowej i czosnku, w drugim roku wegetacji wydaje pędy kwiatowe i nasiona. Cebula piętrowa i czosnek uprawiany w Polsce wydaje pędy, ale zamiast kwiatów tworzą się na nich małe cebulki, które można użyć do rozmnażania. Rośliny cebulowe są niewrażliwe na niskie temperatury, do rozwoju potrzebują umiarkowanej ilości wody (z wyjątkiem pora). Są to rośliny długiego dnia, a dla wszystkich, z wyjątkiem pora, długi dzień, jest warunkiem dobrego wykształcenia i wyrośnięcia cebuli. Dobrze udają się na glebach ciepłych, próchnicznych, w kulturze ogrodniczej, niezachwaszczonych. Źle rosną na glebach kwaśnych.
Większość z wymienionych warzyw cebulowych ma dużą wartość energetyczną i biologiczną. Cebula właściwości zdrowotne. Sok cebuli i czosnku dzięki właściwościom bakteriobójczym ma zastosowanie w lecznictwie.

Zapoznaj się również z artykułem- choroby i szkodniki: Mączniak rzekomy w cebuli



Wiadomości ogólne


Cebula właściwości. Opis botaniczny.
Uprawia się u nas jako roślinę dwuletnią, choć jest to roślina wieloletnia. Nasiona cebuli są czarne, trójgraniaste. W 1 gramie znajduje się około 300 nasion. Zdolność kiełkowania zachowują przez 2-3 lata. Kiełkują po 15-18 dniach. Budowa cebuli. Liścień wychodzący z ziemi jest zgięty kolankowato i na jego wierzchołku tkwi łupina nasienna. Liście właściwe (szczypior) są rurkowate, wewnątrz puste, liczba ich wynosi 12-15. System korzeniowy jest wiązkowy, rozpostarty płytko pod powierzchnią gleby. Właściwa łodyga (piętka) jest bardzo skrócona. Wyrastają z niej korzenie przybyszowe, a z wierzchołka wzrostu- liście.
Po wyrośnięciu kilku liści dolne części ich pochwy zaczynają grubieć, tworząc mięsiste łuski, z których składa się cebula. Zewnętrzne łuski, okrywające cebulę są cienkie, suche. Górne części pochew liściowych, ściśle przylegające do siebie, tworzą tzw. szyjkę. Cebula może wytworzyć kilka stożków wzrostu. W łuskach są gromadzone zapasy substancji pokarmowych. W końcu lata roślina kończy wegetację, szczypior złamuje się i zasycha Zasychają również korzenie.
Pozostawione w ziemi cebule po kilku tygodniach znów się ukorzeniają i na wiosnę wydają liście, a następnie tyle pędów kwiatostanowych, ile było w cebulach stożków wzrostu. Pędy kwiatowe mają 1-1,3 m wysokości. Kwiaty są obcopylne, białozielone, zebrane po 200-600 w kuliste baldachy. Owocem jest torebka zawierająca do 6 nasion.
U nasady piętki wytwarza się od jednej do kilku małych cebul niemających wartości handlowej.
Wartość energetyczna i biologiczna oraz znaczenie gospodarcze. Właściwości cebuli. Zawartość wody w szczypiorze wynosi średnio około 88%, a w cebuli 86,7%.
Jakie witaminy ma cebula? W szczypiorze znajduje się średnio 2,6% białka, w cebuli około 1,5%) białka oraz 3,7% cukru. Cebula właściwości lecznicze. Ponadto cebula zawiera dużo składników mineralnych i stosunkowo niewiele witaminy C. Wszystkie części rośliny zawierają prawie 0,05% olejku eterycznego, który nadaje jej specyficzny smak i zapach oraz działa pobudzająco na trawienie. Sok cebuli zawiera tzw. fitoncydy, które hamują rozwój niektórych bakterii w organizmie ludzkim.

Uprawa cebuli

Wymagania klimatyczne i glebowe.


Udaje się najlepiej w okolicach, w których lato trwa dłużej niż przeciętnie. Wczesna wiosna o dostatecznej ilości opadów pozwala na dobre wzejście i silne ukorzenienie się roślin. W czerwcu, gdy zaczynają się tworzyć cebule, roślinom potrzebne są dość wysoka temperatura i niezbyt obfite opady. W okresie dojrzewania cebul pożądana jest pogoda sucha i słoneczna.
Uprawa cebuli jaka gleba? Udaje się dobrze na glebach żyznych, pszenno-buraczanych, łatwo nagrzewających się i jednocześnie zdolnych do zatrzymywania wody. Najodpowiedniejsze są dla niej czarnoziemy, czarne ziemie (poziomie wody gruntowej poniżej 1 m), lessy, glinki i mady na podłożu przepuszczalnym. Mocne, a nawet słabsze bielice obficie nawożone obornikiem nadają się również, ale plon jest niższy. Po zmeliorowaniu mogą być użyte pod uprawę cebuli gleby torfowe i przytorfowe w południowym i środkowym pasie Polski.

Uprawa cebuli w gruncie

Stanowisko w zmianowaniu i nawożenie.


Cebula jaka gleba- na glebach próchnicznych, o dobrej kulturze, nawożonych często wysokimi dawkami obornika, cebulę uprawia się w drugim roku po oborniku, po ziemniaku lub ogórku, które pozostawiają niezachwaszczoną glebę, co ma duże znaczenie przy pielęgnowaniu cebuli. Dobrym przedplonem są rośliny strukturotwórcze, do których należą koniczyny z trawami. Na glebach o mniejszej zawartości próchnicy i przy stosowaniu mniejszych dawek obornika co 3-4 lata uzyskuje się znacznie większe plony w pierwszym roku po oborniku przyoranym na jesieni. W takich warunkach cebule zasychają normalnie i przechowują się dobrze.

Jest najbardziej wrażliwa na niedostatek potasu i wapnia w glebie.
Niedobór powoduje słabszy rozwój roślin i wpływa na znaczne obniżenie plonu oraz gorsze przechowywanie się cebuli. Objawy niedoboru potasu poznajemy po wczesnym zasychaniu wierzchołków szczypiory. Niedobór wapnia powoduje bardzo słaby wzrost, a nawet całkowite jego zahamowanie. Szczypior ma jasną barwę, cebule na jesieni nie zasychają, są drobne, bączaste.
Niedobór azotu objawia się jasnozieloną barwą szczypioru, zahamowaniem wzrostu roślin i małym plonem. Nadmiar azotu natomiast powoduje silny wzrost szczypioru, późniejsze tworzenie się cebul, opóźnienie ich dojrzewania oraz pękanie suchych łusek zewnętrznych; cebule przenawożone azotem nie zasychają i źle się przechowują.
Na glebach słabszych zaleca się stosowanie obornika w ilości 30-40 t na 1 ha, zaraz po zbiorze przedplonu. Obornik dany na jesieni powinien być dobrze rozłożony. Bardzo dobry jest nawóz spod inspektów lub z pieczarkani. Doskonałe wyniki daje nawożenie kompostem (20-30 t/ha), który na wiosnę miesza się za pomocą kultywatora lub brony z wierzchnią warstwą gleby.

Oprócz nawozów organicznych daje się pod cebulę nawozy mineralne, zwłaszcza w drugim roku po oborniku. Nie mogą to być jednak nawozy zakwaszające glebę, np. siarczan amonowy. Z nawozów azotowych stosuje się saletrę lub saletrzak, z fosforowych- superfosfat, z potasowych- siarczan potasowy.
Gleby pod cebulę w pierwszym lub drugim roku po oborniku powinny zawierać w 1 l gleby: 80-100 g N, 50-80 mg P2O5 i 150-200 mg K2O. Na takich glebach należy zastosować na 1 ha: 140 kg N (550 kg saletrzaku lub 400 kg saletry amonowej), 70 kg P2O5 (1,60 kg superfosfatu potrójnego, granulowanego) i 210 kg K2O (4,20 kg siarczanu potasowego). Nawozy azotowe lepiej dać w całości przed siewem, gdyż pogłówne stosowanie (zwłaszcza w terminie spóźnionym, tj. w połowie czerwca) przedłuża wegetację roślin, utrudnia dojrzewanie cebul, obniża trwałość łuski i wpływa ujemnie na przechowywanie się cebul.

Na glebach torfowych odkwaszonych nie daje się obornika, tylko nawozy mineralne. Na torfach w pierwszych latach uprawy niepotrzebne są nawozy azotowe, ponieważ gleby te zawierają dostateczną ilość azotu, natomiast nawożenie nawozami potasowymi i fosforowymi jest konieczne, a dawki ich powinny wynosić na 1 ha: 70 kg P2O5 (1,60 kg superfosfatu potrójnego granulowanego), 210 kg K20 (4,2 q siarczanu potasowego) oraz 50 kg siarczanu miedzi.

Uprawa cebuli z siewu. Siew cebuli


Odmiany cebuli. Odmiany do uprawy z siewu powinny mieć krótki okres wegetacji.
Uprawa z nasion jest najłatwiejsza i najtańsza, ale w rejonach, gdzie lato jest chłodne i obfitujące w opady, zwłaszcza w drugiej połowie, cebule nie zdążą przed jesienią dorosnąć do odpowiedniej wielkości i zaschnąć. Plon jest zwykle mniejszy i mniej wyrównany niż przy uprawie z rozsady lub dymki. Uprawa cebuli z siewu jest najbardziej opłacalna w rejonach, w których wiosna zaczyna się wcześnie i jest przekropna, podobnie jak pierwsza część lata, lato jest ciepłe, a jesień długa i pogodna.

Na glebach przepuszczalnych, niezlewnych uprawia się cebulę „na plask”. Odległość między rzędami wynosi 30—35 cm przy pielęgnowaniu narzędziami ręcznymi, a 40-45 cm — narzędziami konnymi. Przy uprawie ręcznej odległości między rzędami można zmniejszyć do 25-30 cm, pozostawiając co 5 lub 6 rzędów jeden nieobsiany na przejście.
Przed siewem nasiona zaprawia się Zaprawą nasienną T.
Siew cebuli powinien być ukończony do połowy kwietnia, Norma wysiewu wynosi 7-9 kg na 1 ha przy odległości rzędów 30-40 cm. Nasiona sieje się na głębokości 1-1,5 cm, a na glebach lżejszych na 1,5-2 cm. W celu lepszego wyznaczenia rzędów dobrze jest dodać na 1 kg nasion cebuli kilka gramów nasion sałaty lub 35-40 g nasion szpinaku.

Na glebach zwięzłych, zlewnych, które słabiej się nagrzewają i wolniej obsychają, lepsze wyniki daje uprawa na redlinach. Redliny powinny mieć 40 cm szerokości i 20-25 cm wysokości. Na grzbiecie redlin ugniecionych drewnianym wałem, wysiewa się jeden rząd cebuli. Często stosowane są redliny 60-centymetrowe, na których wysiewa się po 2-3 rzędy cebuli.
Przyczyną złych wschodów jest nieraz zaskorupienie się gleby, które uniemożliwia skiełkowanie nasion. W tym wypadku należy przed ukazaniem się roślin skorupę skruszyć lekką broną, puszczoną ukośnie do rzędów.
Bardzo duże znaczenie ma terminowe wykonanie pierwszego odchwaszczania, tj. wówczas, gdy wschody cebuli wyznaczą rzędy.
Młode rośliny łatwo ulegają zagłuszeniu przez chwasty, co często jest powodem dużej obniżki plonu.
Rzędy opielą się ręcznie, usuwając jednocześnie sałatę lub szpinak, które wyznaczały rzędy, i przerywając cebulę tam, gdzie rośnie za gęsto. Aby zapewnić należyty plon, pozostawia się 30-50 siewek na 1 metrze bieżącym rzędu. Cebulę odchwaszcza się jeszcze 2-3 razy w ciągu lata. Głębokość spulchniania nie powinna przekraczać 2-3 cm.
Odchwaszczenie mechaniczne można zastąpić chemicznym. Zabieg ten można przeprowadzić przed wzejściem łub po wzejściu cebuli, nie wolno natomiast w czasie kiełkowania i wschodzenia, gdyż jest ona wtedy najbardziej wrażliwa na działanie herbicydów.
Jeżeli wygląd cebuli wskazuje na niedobór azotu, należy zasilić rośliny saletrą, nie później jednak niż w końcu czerwca.

Uprawa cebuli z rozsady.


Uprawa cebuli na polu. Przy tym sposobie uprawy otrzymuje się cebule duże, wyrównane, plon jest większy i prawie o 2 tygodnie wcześniejszy niż przy uprawie cebuli z siewu. Nakład pracy jest jednak znacznie większy, a dodatkowy koszt stanowi założenie inspektów do wyprodukowania rozsady. Uprawa cebuli z rozsady stosowana jest na glebach ciężkich, później obsychających wiosną, oraz w województwach północnych, gdzie lata są krótsze.
Kiedy sadzić cebulę. Nasiona wysiewa się od połowy do końca lutego do średnio ciepłego inspektu rzutowo lub w rzędy do 5 cm, w ilości 30-40 g na 1 m2. Do wzejścia roślin utrzymuje się w inspekcie temperaturę 15-18°C, a po wzejściu 12-15°C. Należy podlewać z umiarem, gdyż w warunkach nadmiernej wilgotności rośliny żółkną i gniją. Jak sadzić cebulę? Rozsadę sadzi się na polu w połowie kwietnia, nie później niż w końcu tego miesiąca.
Sadzenie cebuli. Pole przygotowuje się tuż przed sadzeniem rozsady, przy czym trzeba je głębiej skultywatorować.
Na glebach zimniejszych, podmokłych stosuje się uprawę na redlinach szerokości 60-70 cm. Rośliny sadzi się w 3 rzędy co 20 cm i co 6-8 cm w rzędzie.
Zabiegi pielęgnacyjne polegają na systematycznym niszczeniu chwastów.

Uprawa cebuli z dymki.


Cebula odmiany- do uprawy z dymki nadają się odmiany wczesne o małej skłonności do wydawania pędów kwiatostanowych.
Uprawa dymki. Jest to uprawa dwuletnia. W pierwszym roku produkuje się dymkę, to jest małe cebulki. Cebula dymka kiedy sadzić? Następnego roku na wiosnę lub tego samego roku późną jesienią sadzi się je do gruntu. W sprzyjających warunkach już w połowie maja (z sadzenia wiosennego) otrzymuje się cebule ze szczypiorem nadające się do sprzedaży na pęczki. W lipcu cebule zasychają i otrzymuje się duży, wyrównany ich plon. Ujemną stroną tego sposobu uprawy jest wysoki koszt dymki i duży nakład pracy na jej sadzenie.
Gleba pod uprawę cebuli na dymkę powinna być mniej żyzna niż pod uprawę cebuli na spożycie, ponieważ chodzi o otrzymanie cebulek drobnych. Ważna jest też gęstość siewni. Na dużych plantacjach stosuje się siew pasowy: rzędy wyznacza się co 20 cm a przejścia szerokości 80 cm. Stosując odległość między rzędami 20 cm, wysiewa się 1,5 kg nasion na 100 m2, jeśli odległości są większe, wysiewa się odpowiednio mniej nasion. Przy stosowaniu siewnika zaleca się użyć kółka ugniatające.
Podlewanie w okresie kiełkowania nasion bardzo korzystnie wpływa na wielkość i jakość plonu dymki.
Zbiór rozpoczyna się w drugiej połowie lata, gdy szczypior zaczyna żółknąć i zasychać. Nie należy jednak czekać, aż całkiem zaschnie i załamie się, gdyż zbiór jest wówczas utrudniony. Po wyrwaniu i obcięciu szczypioru dymkę dosusza się (najlepiej na słońcu). Okres dosuszania trwa 3-4 tygodnie. Oczyszczoną i wysuszoną dymkę sortuje się na trzy wielkości: małą — o średnicy 1-1,5 cm, średnią — o średnicy 1,5-2 cm, dużą o średnicy 2-2,5 cm. Cebulki o średnicy powyżej 2,5 cm przeznacza się na spożycie. Najbardziej pożądana jest
cebula dymka o średnicy 1,4-2 cm. Z dużej dymki uzyskuje się plon wcześniejszy, ale znaczny procent roślin wybija w pędy kwiatostanowe, cebulka dymka drobna daje plon późniejszy, lecz mało pośpiechów, Aby zapobiec wybijaniu dymki w pędy kwiatostanowe, przetrzymuje się ją w temperaturze 28-35°C przez 2-3 miesiące. Gospodarstwa produkujące duże ilości dymki rozporządzają specjalnymi suszarniami. Dymkę drobną i średniej wielkości można przechowywać na strychu, w suchym pomieszczeniu, w temperaturze ~0°C.

Uprawa cebuli z dymki nawożenie.


Sadzenie cebuli dymki. Dymka cebula często jest przeznaczana na zbiór bardzo wczesny, wtedy należy wybrać glebę nie podmokłą, wcześnie obsychającą na wiosnę. Cebula dymka sadzenie. Wysadzając dymkę przed zimą — pole (np. po ziemniaku) przygotowuje się w październiku. Wykonuje się głęboką orkę i wysiewa nawozy fosforowe i potasowe po 300 kg na 1 ha. Po wyrównaniu pola broną wyznacza się rzędy co 20-25 cm, pozostawiając co szósty rząd nieobsadzony. Dymkę sadzi się co 8 cm w rzędzie, o 1 cm głębiej niż dymkę sadzoną na wiosnę. Nawozy azotowe daje się na wiosnę.
Sadząc dymkę na wiosnę na najwcześniejszy zbiór, wybiera się pole wcześnie obsychające, możliwie wcześnie włókuje, a przed kultywatorowaniem wysiewa nawozy na 1 ha: 75 kg N (300 kg saletrzaku), 55-75 kg P205 (300-400 kg superfosfatu granulowanego) i 150 kg K2O (300 kg siarczanu potasowego). Dymki nie należy sadzić za głęboko. Wierzchołek powinien być lekko przykryty. Każdą cebulkę trzeba dokładnie obcisnąć ziemią.

Hodowla cebuli. Zbiór cebuli i przygotowanie do sprzedaży.


Najwcześniej, bo już w czerwcu, rozpoczyna się zbiór cebul z dymki. Sprzedaje się je z zielonym szczypiorem na pęczki. Cebule z dymki dojrzewają w lipcu. Wyrywa się je, gdy szczypior zaczyna się załamywać, sprzedaje się jako najwcześniejsze suche po obcięciu szczypioru 4-6 cm nad cebulą. Ze względu na gorsze przechowywanie przetrzymuje się je nie dłużej niż do końca lutego.
Zbiór cebuli. Cebula z rozsady kończy wzrost w połowie sierpnia. Najdłużej rośnie cebula z siewu. Jeżeli nie jest przenawożona azotem, to w latach o pogodzie normalnej zasycha w końcu sierpnia- na początku września. Przenawożona azotem lub na glebach kwaśnych rośnie w latach chłodnych często do połowy września, a nawet dłużej. Otrzymuje się wówczas dużo cebul gąbczastych, to jest źle wykształconych i z grubą szyjką. Cebul z załamanym szczypiorem nie należy za dużo przetrzymywać na polu, bo zaczynają się na nowo ukorzeniać, tracą przy tym część substancji pokarmowych, łuska ciemnieje, a podczas przechowywania cebule łatwiej się psują i wyrastają w szczypior.
Jeśli rośnie długo i nie dojrzewa (szczypior się nie załamuje), należy wykonać zbiór nie później niż w połowie września. Łamanie szczypioru kijem lub za pomocą lekkiego walu uszkadza szyjkę cebul, które wskutek tego łatwiej gniją w czasie przechowywania.
Cebulę z siewu najlepiej zbierać na początku września w czasie suchej, słonecznej pogody.
Wyrwane z kilku rzędów cebule układa się pojedynczą warstwą w jednym rzędzie, szczypiorem w jedną stronę. Zwykle po 5-7 dniach są przeschnięte i można obciąć szczypior 4-8 cm nad cebulą.
Jednocześnie należy przeprowadzić pierwsze sortowanie, tj. usunąć cebule nienadające się do przechowania.

Przechowywanie.


Cebule przenawożone azotem, o grubszych, niezaschniętych szyjkach lub z bardzo krótko przyciętym szczypiorem źle się przechowują i łatwiej gniją od strony szyjki.
Cebula zbiór. Bardzo ważne jest dosuszenie przed złożeniem do przechowalni. Cebula dobrze dosuszona na polu, ze szczypiorem długości 4-8 cm, wsypuje się do skrzynek żeberkowych jedynek i ustawia się je na podkładkach z desek w przewiewnej szopie lub stodole. Z nadejściem mrozu skrzynki wstawia się do przechowalni, która musi być bardzo sucha (około 7% wilgotności) i mieć urządzenia umożliwiające wietrzenie. W przechowalni należy utrzymywać temperaturę około 0°C. Do przechowywania nie nadają się piwnice ani przechowalnie na owoce, gdyż są za wilgotne.
Bardzo dobrze również przechowują się cebule na strychach nad mieszkaniami, zwłaszcza gdy strych ma polepę z gliny. Dosuszone cebule rozsypuje się na strychu warstwą grubości 25-30 cm, formując pryzmę, którą z boków od strony okapu zabezpiecza się słomą lub plewami. Gdy temperatura zewnętrzna wynosi od —5 do -10°C, przykrywa się cebule jedną nową matą, podczas większych mrozów (od —10 do —15°C) - dwiema matami, a jeśli temperatura spadnie poniżej — 15°C — trzema matami. Lekkie przemarznięcie cebul nie jest szkodliwe, byleby rozmarzały bardzo wolno. Należy je okryć matami, aby rozmarzały co najmniej przez tydzień.
W przechowalniach lub na strychach przechowają się dobrze do końca marca lub do połowy kwietnia. Później, gdy podnosi się temperatura zewnętrzna, zaczynają wydawać szczypior i gnić, a jeżeli powietrze jest wilgotniejsze, to zdrowe cebule zaczynają wypuszczać korzenie. Dlatego też na wiosnę, chcąc przechować je dłużej, należy przebrać i umieścić w chłodni o temperaturze od —2° do —3st C. Mniej więcej na 10 dni przed sprzedażą rozmraża się komory chłodnicze, aby cebule odmarzały przez 6-7 dni. Ponieważ łuska wówczas staje się wilgotna, a czasem nawet zupełnie mokra, skrzynki przenosi się do suchego, przewiewnego pomieszczenia, gdzie w ciągu 3 dni cebule obsychają.

Uprawa cebuli na nasiona


W pierwszym roku przygotowuje się wysadki. Najlepszy i najbardziej wyrównany materiał otrzymuje się przy uprawie z rozsady. Na wysadki wybiera się cebule typowe pod względem kształtu, zabarwienia i grubości łusek oraz z dobrze zaschniętą szyjką. Największe plony nasion uzyskuje się z cebul o średnicy 5,5-7 cm.
Przechowuje się wysadki podobnie jak cebule konsumpcyjne, z tą różnicą, że w temperaturze 5-8°C (niektóre odmiany wymagają temperatury do 10°C). Za niska, a tym bardziej za wysoka temperatura w czasie przechowywania wpływa ujemnie na tworzenie się pędów kwiatostanowych i na wzrost kwiatostanów.
Na wiosnę przebiera się cebule, odrzucając chore oraz wyrastające w szczypior. Jeśli na plantacji występował mączniak, to wysadki należy zdezynfekować, przetrzymując przez 8 godzin w pomieszczeniu w temperaturze 40—43°C.
Cebula jest rośliną obcopylną i wymaga zastosowania izolacji około 500 m. Ze względu na łatwość przenoszenia się chorób, cebuli nasiennej nie należy uprawiać blisko cebuli z siewu, szczypiorku lub siedmiolatki. Nie można zakładać plantacji nasiennej na terenie osłoniętym (na przykład przez sad lub las) czy też w głębokiej dolinie, gdyż większa wilgotność sprzyja rozwojowi mączniaka.

Cebulę nasienną uprawiamy w drugim roku po oborniku, na glebie niekwaśnej. Na 1 ha stosuje się 50-75 kg.N (200-300 kg saletrzaku), 55-75 kg P205 (300-400 kg superfosfatu granulowanego) oraz 100-150 kg K2O (200-300 kg siarczanu potasowego).
Stosując uprawę rzędową, wyznacza się rzędy co 50 cm i sadzi w rzędzie cebule mniejsze co 20 cm i większe co 30 cm. Przy uprawie pasowej wyznacza się 4 rzędy co 30 cm, piątego rzędu nie obsadza się, a co 4-5 pasów pozostawia się przejście szerokości 1-1,2 m na przejazd opryskiwaczem, taczkowym lub małym motorowym, W rzędzie sadzi się wysadki co 20 cm.

Cebula nasiona, zabiegi pielęgnacyjne polegają przede wszystkim na dokładnym zniszczeniu chwastów, gdy pędy są jeszcze krótkie, ponieważ przy późniejszym pieleniu łatwo się wyłamują, na usuwaniu roślin porażonych przez wirusy oraz obsypywaniu cebul, gdy tylko wybiją pędy kwiatostanowe. Plantację opryskać można herbicydami stosowanymi przy uprawie cebuli z dymki.
Na mniejszych plantacjach zbiór wykonuje się 2-3-krotnie, w miarę dojrzewania nasion, na dużych plantacjach — jednorazowo. Owocostany ścięte wraz z pędem długości 8-10 cm zbiera się do worków lub wiader, następnie dosusza rozłożone cienką warstwą i młóci, gdy nasiona się wysypują. Nasiona doczyszczone na wialni dosusza się rozsypane cienką warstwą, w temperaturze nieprzekraczającej 35-40°C. Następnie nasiona doczyszcza się na młynku i sitach, oddzielając nasiona niewykształcone oraz resztki zaschniętych torebek nasiennych.
Plon nasion wynosi średnio 400-600 kg, w dobrych warunkach do 800 kg z 1 ha.


Autor artykułu- Admin

Przeczytaj również:

Czosnek uprawa nawożenie, jak uprawiać czosnek Czosnek stanowi surowiec dla przemysłu farmaceutycznego ze względu na działanie bakteriobójcze.

Por uprawa z rozsady, jak sadzić pory? Por- rośliny dorosłe znoszą dobrze kilkunastostopniowe mrozy.

Szkodniki cebuli, choroby cebuli, choroby czosnku, choroby pora Szkodniki: Śmietka cebulanka Węgorek niszczyk Chowacz szczypiorak choroby: Mączniak rzekomy Głownia cebuli